Przygoda z X

Dziś chciałam Wam pokazać coś szybkiego. Małe hafty, które szybko powstają i postęp jest łatwo widoczny, są świetne w odnowieniu motywacji.
W moim blackworkowym kolibrze zostały tylko czarne kontury, więc zatęskniłam za samym stawianiem krzyżyków (a co dopiero za kolorem). Złapałam więc kolejną istotkę z serii Pokemonów.

Niedawno pokazywałam Wam pracę w trakcie tworzenia, a dziś już widać całość. Tu muszę przyznać, że nie do końca podoba mi się dobór głównego koloru - siarczystego pomarańczu. W oryginale te partie bardziej skłaniają się ku czerwieni, ale i tak nie jest źle.

Zostały mi jeszcze 2 Pokemony z tych rozplanowanych (gdzie jestem zaopatrzona w muliny) i na razie nie jestem pewna, czy będę tę serię kontynuować, bo jest mnóstwo innych rzeczy do wyszycia :)

Jak wspomniałam w poprzednim poście, królują ostatnio u mnie mniejsze wzory służące jako przerywniki przy swoich większych braciach. Tym razem wzięłam się za następnego Pokemona - Squirtle.

Nareszcie udało mi się skończyć kolejnego Pokemona - Charizarda. Zajmuje dobrze ponad połowę kartki A5, więc trochę dłużył się proces tworzenia.
Niestety, kolejność samych Pokemonów także została zaburzona - wcześniej powinien na tamborku wylądować Charmeleon, mniejsza wersja obecnego, ale jak pisałam poprzednio, brakło mi jednego koloru, a wolałam nie zaczynać bez niego.

Ostatnio u mnie na tamborku niewiele się dzieje, głównie z dwóch powodów. Pierwszym jest nieludzki upał - oprócz skromnego wiatraka nie mam narzędzi, by z nim walczyć. Jestem zimolubem, więc ta okropna fala afrykańskiej pogody wysysa ze mnie wszystkie życiowe siły. Niestety, nie tylko ze mnie - mój biedny (równie kochający zimę) psiak próbuje przespać całe dnie. Ratuję ją okładami z mokrych, chłodnych ścierek; może macie jakieś inne patenty na ulżenie pupilom?

Drugim - praca magisterska. Staram się ją jak najszybciej dokończyć, choć umysł mam wrażenie zamienia mi się w kisiel :)

Yep, skończyłam Venusaura. Udało mi się to na początku tygodnia, ale jakoś nie miałam motywacji na stworzenie posta. Dlaczego?
Przeglądam mnóstwo blogów doświadczonych hafciarek, by coś od nich podłapać - miłość do haftu, radość tworzenia, determinację i jakąś taką ogólną atmosferę jedności (skoro robimy podobne rzeczy). Bardzo mi to pomaga w utrzymaniu zainteresowania, a przy moim okropnym słomianym zapale jest to kluczowe.

Jaki związek mają brak posta i odwiedzanie blogów innych hafciarek? Zdjęcia.

Gorąco ostatnio i goręcej. Upały dały mi przez kilka przeszłych dni w kość. Jestem raczej chłodnolubem, 20 st. C dla mnie to temperatura idealna do życia. Marzę o zamieszkaniu w lodówce i myślę, że mój biedny, kudłaty pies też.

Zamówiona mulina jeszcze nie przyszła, ale nie mogłam się doczekać, by zacząć nowy wzór. Oto i on - Venusaur. Będzie największy dotychczas, ok. 80 na 70 krzyżyków, ale wciąż jeszcze w kategorii mini.

Koniec :) Ivysaur, mimo wyraźnego problemu z doborem kolorów, jest skończony. Z jakiegoś powodu nużył mi się proces jego wykonania. Być może powodem stała się irytacja barwną wpadką?
Tym niemniej cieszę się, że mam go z głowy.

W poprzednim wpisie wspomniałam o pierwszej lekcji, jakiej udzielił mi los, w temacie tworzenia wzoru. Dobór koloru.
Biorąc pod uwagę, że każda prawie firma produkująca mulinę ma setki odcieni w swojej ofercie, nie czułam się na siłach, by samej, ręcznie kolory dopasować. Zdałam się na łaskę stworzonych programów komputerowych, która jak się okazało - na pstrym koniu jeździ.